bij nader inzien lijkt het op een uit elkaar gespatte (chocolade)truffel met transparante vulling, dat ding van gisteren.

Iets heel anders dannu, uit vijfhuizen

oja, en de tentoonstelling gaat ook nog goed:

van voor naar achter

vanochtend lag dit eigenaardige ondefinieerbare ding op de grond in de deuropening van de filmzaal

recht onder het afzuiggat

Hallo mensen,

afgelopen zondag was de kunstlijn in Haarlem, waaarvan veel bezoekers naar het fort zijn gekomen: het was druk!

Hieronder een paar foto’s van mijn foto verzameling die zondag te zien was (met oa: planeten, radiolarien, paddestoelen, boomwortels, zonnevlekjes, tekeningen van Alice in Wonderland, facades van huizen, bladerdaken, de gouden kokerjuffer, constructietekening van Eise Eisinga’s planetarium, doorkijkjes, lava landschap, paddestoelwolken, Gummbah, steegjes, waterspiegelingen, dr. Seuss, mensen in vreemde opstellingen, ..).

Nog een kleine 2 weken tot de opening,. Volgende week zondag de laatste openstelling voor het publiek hier in het fort. Wat er te zien is?:

Zondag 2 november presenteert Marissa Evers een verzameling van foto’s die in de loop der jaren door haar zijn verzameld. De beelden zijn afkomstig uit kranten, boeken, en eigen archief, en worden bijgestaan door fragmenten tekst. Een associatieve hink-stap-sprong van natuur, structuur, architectuur, mensen en woorden.
Haar liefde voor detail, en fascinatie naar macro - micro wordt hier getoond, de grondslag van haar werk waarin natuurlijke en industriële realiteiten overvloeien.

En dit weekend is tevens kunstlijn-weekend (in haarlem) met dit jaar een tentoonstelling ‘Tracing Places’. Ik doe hieraan mee met een (grote) tekening in het ABC, Architectuur museum. En ook kan je me werk zien op de kunstlijnwijn etiketten- een combinatie van mijn ruimtelijk werk en fotoschetsen voor mijn tekeningen.

deze zat gister in de achterruimte toen ik ’s ochtends binnenkwam. Het wemelt van de padden, levend en gedroogd. Wanneer je ’s avonds de deur per ongeluk openlaat hupsen ze massal naar binnen naar het licht toe.

Hier een aantal eerste beelden van de Machinekamer:

De gang van het fort is 44 buizen lang;

1 buis is 1.22 meter >> 53.68 meter x 2 buizenstlesels = 107,36 meter

Afgelopen zondag was de eerste open zondag voor het publiek. Naast veel fort-spotters ook veel kunstgeïnteresseerden. Ronald had het fort gevuld met geluid. Voor het gehoor liep het fort/de omgeving onder water.

Machinekamer 4 groeit. Een klontvorming van buizen hangt op dit moment van het plafond.

Een intro-tje over de Machinekamer: ik maak gebruik van de grijze slagaders van gebouwen: de toe- en afvoerpijpen. In dit werk hebben willoze gebruiksvoorwerpen een overgang gemaakt naar een soort uitbotting: er komt leven in. Er lijkt een virus te huizen in de buizen, ze woekeren en muteren tot klontige vormen. Van binnenuit zijn geluiden te horen van herhalende en haperende machinale tonen. In de vorige machinekamers (1 t/m 3) waren deze geluiden fragmenten van nachtegalen en spechten. De herhalingen van delen van de zang van de nachtegalen werden herhaald- dit leek weer op een niet-geoliede machine. Een omkering van natuur naar machine. Af en toe ging dit geluid over in de oorspronkelijke zang. Voor deze machinekamer zal ik misschien andere geluiden gebruiken, in de sfeer van het fort.

Ondertussen duiken er steeds meer buizen op in deze omgeving

camouflage

groei

groei binnen

uitkijk

Vandaag de eerste dag opbouwen aan Machinekamer 4.

Het is nog even inkomen; verplaatsen, herstellen, nog meer verplaatsen, schetsen, de gangen aflopen. Er liggen hier uitgedroogde kikkers binnen en buiten. Na uren binnen werken beseffen dat het een heerlijke nazomerse dag is..

Telefoneren of een bericht verzenden gaat binnen ‘op de golf’, het lukt het beste als ik hem half in het raam naar buiten richt (maar makkelijker is naar buiten gaan).

Het gegons van de werkende mensen met machines is overgegaan in gonzende krekels.

fort binnen