Simone de Groot

De Groot krijgt van het Kunstfort de gelegenheid met een kunstwerk te experimenteren dat een verbinding legt tussen het hoofdgebouw op het forteiland en de atelierwoningen en de genieloods aan de overkant van de fortgracht en de geniedijk. Het ligt in de bedoeling om dit werk langer te gast te laten zijn op het fort. De Groot maakt een installatie op twee plekken: op het dak van het fort en op het dak van het appartementengebouw of het dak van de genieloods. De woorden ‘hier’ en ‘daar’ vormen een inspiratiebron voor deze opdracht.

Onderdeel van dit werk is een fragment uit het middeleeuwse lied van de twee koningskinderen, dat al op de genieloods is gedrukt. Het lied gaat over twee kinderen die van elkaar houden, maar van elkaar gescheiden zijn door een diep water. Het meisje steekst kaarsen aan, als lichtbaken voor de jongen om op te zwemmen. Voor het fort zal een zilverkleurig beeld verrijzen op een 7 meter hoge mast. Op de top van de mast staat een gesluierd meisje, dat met haar hand een zegenend gebaar maakt. Dit werk is te zien vanaf 5 mei.

In het fort toont Simone werk in twee ruimtes. In de eerste ruimte ligt haar 'zelfportret als steen' uit 2005. In de naastgelegen ruimte maakte Simone speciaal voor het fort een installatie van witte zwevende objecten. De ogenschijnlijke lichtheid van het werk tart de zwaarte van het fort.

In het werk van Simone de Groot spelen universele thema's als kwetsbaarheid, geborgenheid, beschutting, religie en troost een rol. Deze onderwerpen worden op een lichtvoetige en verstilde manier verbeeld. Het werk ziet er daardoor op het eerste gezicht luchtig uit, maar zit bij nader inzien vol tegenstrijdigheden. Zowel de tragiek als de troost zitten in é©® beeld.
Het werk strekt zich uit buiten de beelden zelf. De objecten in Simone's installaties gaan door hun zorgvuldige plaatsing een relatie aan met elkaar en de omringende ruimte.